Gongora


Gongora

Οι ορχιδέες gongora τελικά αποδείχθηκαν από τις αγαπημένες μου. Στην αρχή είχα τις επιφυλάξεις μου. Γενικά με τις πολύ λεπτόφυλλες ορχιδέες που αγαπούν την υγρασία έχω έναν φόβο. Περισσότερο σκεπτόμενος τους πελάτες του καταστήματος που στην πλειοψηφία τις μεγαλώνουν σε οικιακό περιβάλλον. Αν δεν έχουν την κατάλληλη υγρασία μπορεί να δημιουργήσουν πιέτες στα φύλλα τους, να εγκλωβίσουν τα φύλλα της νέας ανάπτυξης και να τα χαλάσουν εσωτερικά επειδή δεν κατάφεραν να ξεδιπλωθούν εγκαίρως, να χάσουν την νέα ανάπτυξη και φυσικά να μαράνουν τα ανθοφόρα τους μέσα σε ια νύχτα αν δεν είναι ιδανικά ποτισμένες (όχι μούσκεμα – όχι ξερές).

Παρόλα αυτά η εμπειρία μου μαζί τους τον τελευταίο χρόνο μου δίδαξε πως ο χειμώνας είναι απλά θέμα συντήρησης, ένα καλό πότισμα κάθε εβδομάδα και τίποτε παραπάνω, ενώ το καλοκαίρι το μόνο που θέλουν είναι άφθονο νερό και συχνά ψεκάσματα. Μόλις πάρει κανείς απόφαση πως κάθε μέρα θα πρέπει να τις ψεκάζει, όλα γίνονται πολύ εύκολα. Αναπτύσσονται ραγδαία, πετούν συνεχώς νέες αναπτύξεις και φύλλα. Δύσκολα τις περιορίζει κανείς σε μια γλάστρα. Επιλέγω το καλάθι, τόσο γιατί είναι πολύ ανοιχτό και συμμαζεύει την ανάπτυξή τους για αρκετό καιρό, όσο γιατί τα ανθοφόρα τους είναι εκκρεμή και δεν κινδυνεύουν να σπάσουν. To orchid myst του καταστήματος επίσης βοηθά.

Αρκετοί πελάτες μπήκαν στον χορό και όλοι τους τις λάτρεψαν. Πλούσιες ανθοφορίες, εξαιρετικά επίμονες (ότι και να συμβεί, όσες φορές και να αποτύχουν να ανθίσουν, συνεχίζουν να βγάζουν ανθοφόρα μέχρι να καταφέρουν να ολοκληρώσουν την ανθοφορία τους). Για να μην μιλήσουμε και για το πιπεράτο άρωμα τους…

Μερικές φωτογραφίες, τόσο δικές μου όσο και πελατών:

IMGP5307 copy


Pin-Up Orchids

Για τα λεγόμενα pin-up girls ήξερα, ήταν μια εποχή κάπου εκεί στο ’60 που μανιωδώς κοβόταν φωτογραφίες από μοντέλα της εποχής και διακοσμούσαν καρφιτσωμένες τους τοίχους. Ποιος θα μου το έλεγε πως θα έφτανε η στιγμή που θα καρφίτσωνα ορχιδέες. Μερικές από τις ορχιδέες του καταστήματος, φωτογραφημένες σαν καρφιτσωμένες σε πίνακα ανακοινώσεων.

Dendrobium parishii

Dendrobium parishii

Το Dendrobium parishii είναι ένα από τα αγαπημένα μου, εκτός από τα όμορφα άνθη του, είναι και εύκολο στην καλλιέργεια.

Lycaste aromatica

Lycaste aromatica

Η Lycaste aromatica μαγεύει με το άρωμά της, το οποίο και της χάρισε το όνομα.

Eulophia euglossa

Eulophia euglossa

Αυτή η Eulophia euglossa είναι η ιδανική ορχιδέα για όσους έχουν αδυναμία στα πράσινα άνθη.

Anacheilium fragrans

Anacheilium fragrans

Anacheilium fragrans, Encyclia fragrans, Prosthechea fragrans, όπως και να την πουν οι ειδικοί βοτανολόγοι που αλλάζουν συνεχώς τα ονόματα των ορχιδέων, δεν παύει να είναι μια αρωματική κούκλα.

Catasetum tenebrosum

Catasetum tenebrosum

Αρωματικό είναι και το Catasetum tenebrosum και ας το αδικούν τρομερά οι φωτογραφίες που δεν μπορούν να συλλάβουν το βουργουνδί-σχεδόν μαύρο χρώμα του σε αντίθεση με το κίτρινο.

Miltassia

Odondoncidium

Στην αγορά των φυτών θα τις δείτε να αναφέρονται ως ορχιδέες κάμπρια αλλά ο γενικός αυτός όρος περιλαμβάνει πολλά διαφορετικά υβρίδια. Λίγο πιο πάνω για παράδειγμα έχουμε μια αρωματική Miltassia και ένα odondoncidium που μαγεύουν με τις έντονες αντιθέσεις των χρωμάτων τους.

Phal. Sogo Vivien "Variegated"

Phal. Sogo Vivien "Variegated"

Μιλώντας για την αγορά, δεν θα μπορούσα να παραλείψω τις πολύ διαδεδομένες φαλαινόψις. Αυτή η Phal. Sogo Vivien “Variegated” του καταστήματος, εκτός από όμορφα άνθη, έχει και ιδιαίτερα διακοσμητικό φύλλωμα.

IMGP5334

IMGP5335

Η παραπάνω κατάγεται από τις ορχιδέες των σαμουράι.

Dendrobium

Και για φινάλε ένα μικρό dendrobium με ιδιαίτερες φακίδες που του δίνουν άλλον αέρα.

IMG_2442


Αποφάσεις διακοπών

Κάποιες φορές αισθάνομαι πως η γενιά μου, αυτή του MTV, που μεγάλωσε με κάποια παγκοσμιοποιημένα πρότυπα και ιδεώδη είναι η πιο άτυχη. Εγωιστικό διαβάζεται αν σκεφτεί κανείς τους αγώνες και τους πολέμους των περασμένων. Πριν καλά-καλά γίνουμε υπερκαταναλωτικά άτομα στο κατόπι του ξενόφερτου ονείρου του γιάπη (λες και το ελληνικό για μια θέση στο δημόσιο είχε εκλείψει), μας χτύπησε αλύπητα η κρίση. Το απωθημένο της μεσαίας τάξης και της αγροτιάς, από όπου και κατάγομαι, μπορεί να συνοψιστεί στο κοινότυπο μάθε παιδί μου γράμματα (… να γίνεις μεγάλος και τρανός). Χρειάζονται οι σπουδές στον γιάπη και παρόλο που δεν υπήρξα κολεγιόπαιδο, μετείχα μιας κάποιας παιδείας – εισιτήριο αστυφιλίας, όπως οι συνομήλικοί μου. Σήμερα, ποιες καριέρες να στηρίξουν τ’όνειρο και ποια υποδομή να βγάλει το εισιτήριο της αποκέντρωσης; Επιστρέφοντας στα ξενόφερτα πρότυπα των 8500 και πλέον κινηματογραφικών ταινιών – Χολυγουντιανών στην πλειοψηφία τους – που έλαχε να έχω δει όλα αυτά τα χρόνια, κάθε ταινία που χρονικά αγγίζει την πρωτοχρονιά, παρουσιάζει δραματουργικά ή ανάλαφρα τις λεγόμενες New Year’s resolutions ή τις αποφάσεις για τον νέο χρόνο στα μέρη μας.

Γιατί δεν ξέρω, αλλά με την νέα χρονιά ή τα γενέθλια, ποτέ δεν έπαιρνα αποφάσεις – απλά γιατί πέρασε ένας χρόνος. Ότι απόφαση κι αν πήρα ποτέ, την πήρα γιατί χωνέψαμε, εγώ και χρόνος, μια κάποια εμπειρία σπουδαία. Θες γιατί κάτι έγινε ευχάριστο, θες γιατί κάτι δυσάρεστο έζησα, μετά από κάποιο σημαντικό ή ασήμαντο γεγονός, καθόμουν πάντα να αξιολογήσω την εμπειρία και αν το έφτανε ο νους μου, να την αξιοποιήσω. Να κάνω το πάθημα μάθημα κατά την λαϊκή σοφία ή οδηγό κατά το δικό μου το ξεροκέφαλο.

Αν με ρώταγε κανείς πριν μια βδομάδα για τις πιο πρόσφατες διακοπές που είχα κάνει, θα απάνταγα πως ήταν το 2005. Τότε, σε έναν τόπο άγριο είχα βρεθεί και η ερημιά και τα άγρια θηρία που απάντησα κάτω από της Ήρας το γάλα(ξία), κάπως μες το ξεροκέφαλο, γινήκαν βάση για να αποκτήσω την πρώτη μου ορχιδέα. Απόφαση διακοπών ή αψυχολόγητο καπρίτσιο υποσυνείδητο, γυρνώντας τότε, πήρα την πρώτη μου ορχιδέα, να κοσμεί το περβάζι του παραθύρου. Για το γραφείο στην εταιρία που τότε δούλευα ούτε λόγος, άνθρωποι μαραίνονταν στα γραφεία δίπλα μου, δεν θα διακυνδύνευα να μαραθεί η ορχιδέα μου – μα τώρα σοφότερος, αναγνωρίζω πως μαραινόνταν οι ψυχές των και ο πολύς ο κόσμος λέει πως τα φυτά ψυχή δεν έχουν. Μπορεί και ασφαλές να ήταν το περιβάλλον του γραφείου για τα άνθη.

Ψυχή και σώμα μαραινόταν ο πατέρας μου σε νοσοκομείο και έλειψα και τότε το 2012, μα διακοπές δεν ξέρω αν το νοσοκομείο και η παρηγοριά στον άρρωστο μπορούν να χαρακτηριστούν. Όπως και να ‘χει, μια ορχιδέα τότε πήγα για διάκοσμο και απόφαση πήρα μετά… σαν θυμήθηκα λόγια – μπερδεμένα από την κούραση – για ορχιδέων καλλιέργεια και εμπόριο να μιλούν. Άνοιξα το κατάστημα.

Διακοπές μπορεί να μην πήγα ή έκανα, αλλά ίσως που το σχολειό κλείνει, ίσως που στις εκκλησιές πάμε, τις άγιες μέρες διακοπές τις λέμε. Τρεις χρονιάρες συνέβηκε και συκοφάντες όρθωσαν ανάστημα. Από εκπαιδευτικά ιδρύματα μεγάλα δεν πέρασα και δεν ξέρω αν ο συκοφάντης τελικά… τα σύκα έδειχνε για να φάνε και άλλοι ή αν τον τυχερό που τα κατείχε απεκάλυπτε, του χωριού το φωνάζει ο κλέφτης ξέρω. Τη μια γιορτή απάνταγα, να προφυλάξω όσο μπορώ κοίταζα το όνομα, μη βγει και είναι χειρότερο από ματιού χαμό έχω ακούσει. Την δεύτερη σε δικηγόρους έτρεχα μα συνέπειες σκεφτόμουν, του πατέρα τα λόγια στο νου φέρνοντας που μου ‘λεγαν καλύτερα ένας έξυπνος εχθρός παρά ένας βλάκας φίλος. Των εχθρών μου τα συμφέροντα, μετά των νομικών τα λόγια ζύγισα και για μια ορχιδέα να καταστρέφονται άνθρωποι δεν το θεώρησα σωστό, απ’ το δικό μου το χέρι, ας είχα και το δίκιο με το μέρος μου και δεν απάντησα. Τρίτη όπως όλα τα κακά και ακόμη χειρότερα, διάβασα να γράφουν και πάλι σε Χριστουγέννων μέρες. Δεν απάντησα, μόνο άφησα να περάσει ο καιρός και έστειλα μήνυμα μήπως και από ύπαρξη φιλότιμου παρθεί ο κακός ο λόγος πίσω, άσκοπα – πάλι καλά που δεν το έγραψα σε χαρτί, να λογαριάζω πόσο από του δέντρου το κλαδί εξαφανίστηκε μαζί με το φιλότιμο.

Στις σχολές τις γιάπικες μιλούν για πελατιακών σχέσεων διαχείριση, μα για να μην χτυπά άσχημο και βάζει ο νους του ανθρώπου το υστερόβουλο – το κέρδος, customer relations management το προσφωνούν και χαίρονται αμφότεροι εταίροι και πελάτες την μεταξύ τους σχέση. Αν έβγαζα συμπέρασμα περί κοινωνικών δικτύων ευκαιριών και των σχολών τα μαθήματα για του πελάτη την ικανοποίηση… το να μιλάς στον πελάτη θα έλεγα είναι το πρόσφορο – μα με τον πελάτη μίλαγα και στις προθέσεις της γραμματικής, διαφορές μεγάλες βρίσκονται σαν στων ανθρώπων τις προθέσεις. Άλλοι μιλώντας μαζί τους χάρηκαν και άλλοι δυσαρεστήθηκαν, κατά το πως του καθενός η προσωπικότητα ερμηνεύει την πραγματικότητα. Χρήματα κι αν δεν έβγαλα, πλούτισα γνωρίζοντας Ανθρώπους που μεταλλάχτηκαν από πελάτες σε φίλους. Μέχρι που και για διακοπές οι χαρούμενοι με κάλεσαν και γυρνώντας πίσω με αλλαγμένη θέα, δεν ξέρω τι απόφαση να βγάλω. Βλέπεις τις διακοπές τα τιμολόγια σεβάστηκαν, μα το γραμματοκιβώτιο περίμενε ρουφιάνος έτοιμος, να τα ξεράσει όλα.

Του Γουτεμβέργιου πολυσέλιδο συλλέκτη δεν ξέρω αν μπορώ να γεμίσω με τις λειψές μου γνώσεις – μιας και για κάτι τέτοιο, πρέπει κανείς να γράφει και να σκέφτεται… με τις πενήντα αποχρώσεις του γκρίζου. Ξεροκέφαλος και απόλυτος, του δυαδικού τους απόλυτους άσους και τα μηδενικά… κάπως τα καταφέρνω. Απόφαση πήρα να γράφω ιστορίες, μήπως και σταματήσουν να θέλουν οι άνθρωποι να ψοφήσει η ορχιδέα του γείτονα – μαζί με την κατσίκα. Μήπως και η θέα γίνει αδιάκοπη.

Screen Shot 2014-04-24 at 12.14.40 μ.μ.


Φωτογραφίες Πελατών

Κάθε τόσο, επισκέπτομαι τις φωτογραφίες που συγκεντρόνονται στα άλμπουμ με φωτογραφίες που στέλνουν πελάτες του καταστήματος και θαυμάζω την καλή πορεία των ορχιδέων στα χέρια τους. Μερικές μόνο από αυτές παρουσιάζονται παρακάτω:

Μεταξύ άλλων, μου άρεσε πολύ η συστηματική φωτογράφιση ανά τακτά χρονικά διαστήματα μιας επίγειας ορχιδέας Bletila που έκλεισε τον πρώτο χρόνο στα χέρια φίλου του καταστήματος.

This slideshow requires JavaScript.

Δεν θα μπορούσα να παραλείψω και τις αναρτήσεις σε παρθένο φελλό. Πάντα χαίρομαι όταν μου ζητούν να δημιουργήσω μια σύνθεση με ζωντανές ορχιδέες. Εκτός από μια όμορφη διακοσμητική λύση, ο τρόπος αυτός σέβεται τις μακροχρόνιες ανάγκες των ορχιδέων και τις βοηθά να χαρίσουν πολλές μελλοντικές ανθοφορίες.

orchids on virgin cork

*Όλες οι φωτογραφίες σε αυτή την ανάρτηση απεικονίζουν ορχιδέες που αποκτήθηκαν από το κατάστημα και έχουν τραβηχθεί από τους ίδιους τους πελάτες.

2014-04-12 15.16.21 copy


Ανταπόκριση από την έκθεση RHS 14 Μέρος 3o

Σε αυτό το τρίτο μέρος του φωτορεπορτάζ που έκανε ο Δημήτρης, θα μοιραστούμε μερικές εντυπωσιακές φωτογραφίες από κοντινά πλάνα, γεμάτα χρώματα, με κάθε είδους ορχιδέα που μπορεί κανείς να φανταστεί.