IMGP3141


Αναγεννώντας μια ορχιδέα από ψευδοβολβό.

Ο πολλαπλασιασμός των ορχιδέων είναι συνήθως μια απαιτητική διαδικασία. Παρόλο που έχω εμπειρία πρακτικά με κάθε έναν από τους πιθανούς τρόπους, σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας μια εμπειρία με μια ορχιδέα της προσωπικής μου συλλογής, που ίσως σας βοηθήσει να μάθετε πως να πολλαπλασιάζετε μια ορχιδέα από ψευδοβολβό.

Πριν αρκετά χρόνια είχα αποκτήσει ένα από αυτά τα είδη ορχιδέας που συνήθως προσφέρονται μόνο σε νεαρό μέγεθος και πολύ οικονομικά ή σε μεγάλο μέγεθος και πολύ ακριβά ή γενικά εμφανίζονται στην αγορά σπάνια ανεξαρτήτου τιμής και αν δεν τα αποκτήσεις όταν έχεις την ευκαιρία, περνούν χρόνια πριν την εντοπίσεις εκ νέου. Ο λόγος για ένα oncidium trilobum. Από τις εύκολες ορχιδέες στην φροντίδα της αλλά αρκετά αργή. Αργή μέχρι να ξεκινήσει να ανθίζει και αργή μέχρι να ολοκληρώσει την ανάπτυξη του ανθοφόρου της.

Αν και την είχα καιρό (και έχουν περάσει και χρόνια από την ανθοφορία της), με βάση το φωτογραφικό μου αρχείο ήταν σε προχωρημένη διαδικασία να ανθίσει στην παλαιότερη φωτογραφία που εντόπισα (είχα αλλάξει σκληρό μετά από ατύχημα) ήταν από τον Οκτώβριο του 2009 με τον ανθοφόρο της ήδη ένα μέτρο, και άνθισε τον Ιούνιο 2010… Γενικά μια ορχιδέα της υπομονής!

Από πάνω προς τα κάτω, πως ήταν τον Χειμώνα του 2009.

Από πάνω προς τα κάτω, πως ήταν τον Χειμώνα του 2009.


Από πάνω προς τα κάτω, πως ήταν τον Χειμώνα του 2009.

Από πάνω προς τα κάτω, πως ήταν τον Χειμώνα του 2009.


Από πάνω προς τα κάτω, πως ήταν τον Χειμώνα του 2009.

Από πάνω προς τα κάτω, πως ήταν τον Χειμώνα του 2009.

Τον Ιούνιο του 2010 που τελικά άνθισε, ο ανθοφόρος της ήταν μεταξύ 3 και 4 μέτρων ανάλογα αν μετρούσε κανείς και τις διακλαδώσεις που σχημάτισε γύρω στα 2 μέτρα. Γενικά ήταν μια από τις εντυπωσιακές ανθοφορίες που χάρηκα, αν θυμάμαι καλά είχε αρχίσει να αναπτύσσει τον ανθοφόρο της αρχές Αυγούστου 2009. Ορίστε πως ήταν όταν τελικά άνθισε τον Ιούνιο του 2010.

Μετανιώνω που δεν είχα καταφέρει να το φωτογραφίσω ολόκληρο αυτό το φυτό.

Μετανιώνω που δεν είχα καταφέρει να το φωτογραφίσω ολόκληρο αυτό το φυτό.

Τα άνθη του ήταν στα κλασικά χρώματα των oncidium αλλά μεγάλα σε μέγεθος.

Τα άνθη του ήταν στα κλασικά χρώματα των oncidium αλλά μεγάλα σε μέγεθος.

Όταν για σοβαρούς λόγους αναγκάστηκα να λείψω μερικούς μήνες τον χειμώνα 2011-2012 και να αφήσω πολλές ορχιδέες μου στην τύχη τους… βρήκα επιστρέφοντας πολλά από τα βοτανικά είδη της συλλογής μου μαραμένα. Δεν είναι και εύκολο πράγμα να μείνει ένα φυτό ζωντανό χωρίς πότισμα 3 μήνες (εκτός από κάποιες ορχιδέες με εποχιακή ανάπτυξη που το λάτρεψαν). Το συγκεκριμένο oncidium είχε απομείνει ένα μόνο ψευδοβολβός, άφυλλος και άριζος. Φύτεψα τον μοναδικό ψευδοβολβό εκ νέου και έτσι είναι σήμερα: Πολλές συμπόδιες ορχιδέες μπορούν να αναγεννηθούν ή πολλαπλασιαστούν μέσω ενός ψευδοβολβού.

Από έναν άφυλλο και άριζο παλιό ψευδοβολβό μια ορχιδέα μπορεί να αναγεννηθεί.

Από έναν άφυλλο και άριζο παλιό ψευδοβολβό μια ορχιδέα μπορεί να αναγεννηθεί.

Εσείς δεν χρειάζεται να κινδυνέψετε να χάσετε κάποιο oncidium, το μόνο που θα χρειαστεί να κάνετε είναι να κόψετε τους παλιούς άφυλλους και άριζους ψευδοβολβούς από μια συμπόδια ορχιδέα όπως πχ cymbidium και να τους αφήσετε λιγάκι να ξεκουραστούν σε ξηρό περιβάλλον. Στην συνέχεια τους φυτεύετε με την βάση τους να ακουμπά στο υπόστρωμα αλλά όχι να θάβονται περισσότερο από 1 εκατοστό μέσα σε αυτό (ακόμη καλύτερα να τους βάλετε υπό γωνία), να αρχίσετε να ψεκάζετε ελαφρά το υπόστρωμα με νερό μέχρι να εμφανιστεί η νέα ανάπτυξη. Αφού η νέα ανάπτυξη αποκτήσει ρίζες μήκους 4-5εκ, σταματάτε τα πολύ ελαφρά ψεκάσματα και αρχίζετε να ποτίζετε κανονικά. Σε λίγο καιρό θα έχετε μια νέα ορχιδέα!

Διαβάστε κάτι σχετικό!



  • Δημήτρης

    Είχα προσπαθήσει να το κάνω αλλά μου σάπισαν. Είχα πάρει ψευδοβολβούς σιμπίντιουμ από έκθεση φυτών. Σε τι υπόστρωμα θα μου προτείνατε αν ξαναδοκίμαζα; Πάντως το φυτό με το ανθοφόρο γίγαντας είναι όλα τα λεφτά!

    • Τα κυμπίντιουμ προτείνω να φυτεύονται σε μείγμα τύρφης και φλοιού, αν και τα περισσότερα Νεοζηλανδικά θερμοκήπια χρησιμοποιούν μόνο orchiata. Η πρότασή μου για τον πολλαπλασιασμό θα ήταν να το ξεκινήσεις σε φλοιό, μέχρι να βγάλει τις πρώτες ρίζες και μετά σε μείγμα τύρφης-φλοιού. Η αυξημένη υγρασία της τύρφης στα πρώτα βήματα ίσως φταίει που σάπισε ή ίσως ο ψευδοβολβός που προμηθεύτηκες δεν ήταν καλής ποιότητας. Γενικά πρέπει να είναι σφριγηλοί χωρίς ίχνη από σάπια βράκτια και τα φύλλα να έχουν πέσει φυσικά (όχι με κόψιμο). Αν ο βευδοβολβός έχει φύλλα, άφησέ τον σε ένα σκοτεινό, δροσερό και ξηρό σημείο και τυλιγμένο με μια εφημερίδα μέχρι να χάσει τα φύλλα. Αν φυτευτεί με τα φύλλα ίσως αποπροσανατολιστεί και πριν αρχίσει να βγάζει ρίζες, προσπαθήσει να συνεχίσει να φωτοσυνθέτει, “τρώγοντας” την αποθηκευμένη υγρασία και θρεπτικά στοιχεία του ψευδοβολβού. Γενικά προτιμήστε κίτρινους σφιχτούς ψευδοβολβούς ή πράσινους άφυλλους.

      • Δημήτρης

        Καλά, ούτε μπροστά να είσασταν. Είχα επιλέξει από το καλάθι αυτούς με τα φύλλα, αν και οι περισσότεροι ήταν χωρίς. Την άλλη φορά θα ακολουθήσω την συμβουλή σας.

        • Είναι “κληρονομικό χάρισμα” :)

  • Αρίστος Σινάνος

    Καλησπέρα! Μήπως γνωρίζεται πώς ονομάζονται στα Ελληνικά:

    α. την επιστημονική ονομασία της ορχιδέας Impatiens psittacina,

    β. την επιστημονική ονομασία της ορχιδέας Peristeria elata (πληροφοριακά η κοινή της ονομασία είναι «Ορχιδέα περιστέρι»),

    γ. την επιστημονική ονομασία της ορχιδέας Dracula simia (πληροφοριακά η κοινή της ονομασία είναι «Ορχιδέα μαϊμού»),

    δ. την επιστημονική ονομασία της ορχιδέας Caleana (πληροφοριακά, νομίζω ότι η κοινή της ονομασία είναι «Ορχιδέα ιπτάμενης πάπιας»),

    ε. την επιστημονική ονομασία της ορχιδέας Calceolaria uniflora,

    στ. την επιστημονική ονομασία της ορχιδέας Phalaenopsis,

    ζ. αναρωτιέμαι, ποιο είναι πιο σωστό το «Ορχιδέα τίγρης» ή το «Ορχιδέα τίγρη» (δηλ. με ή χωρίς το τελικό «ς»).

    Σας ευχαριστώ πολύ!