Μάθημα Υπομονής

Γεια σας,

έχει περάσει αρκετός καιρός από τον χαιρετισμό μου εδώ. (Στηβ χαμογελάς;)

Θα μοιραστώ μαζί σας την ιστορία μιας φαλαινόψις. Την απέκτησα πριν από περίπου 1,5 χρόνο, φυτό πολύ υγιές, με νέες αναπτύξεις και φορτωμένο με ανθοφόρα στελέχη και πολλά λουλούδια. Με μία λέξη, εντυπωσιακή.

Δεν είχαν περάσει 10 μέρες, θυμάμαι ακόμα εκείνο το μεσημέρι, τον θόρυβο που ακούστηκε από το σαλόνι και κατάλαβα αμέσως τι είχε συμβεί, πριν ακόμα πάω να δω.

Θα κάνω μια μικρή παρένθεση εδώ, επισημαίνοντας πόσο σημαντική είναι η σωστή επιλογή της θέσης που θα βάλουμε το φυτό μας. Εκείνο δεν μπορεί να διαλέξει, οπότε εμείς πρέπει να σκεφτούμε από πριν, ποια θέση είναι η καλύτερη και να μην το μετακινήσουμε στη συνέχεια από εκεί. Χώροι εκτεθειμένοι στον ήλιο μετά τις 10 το πρωί, διάδρομοι που χρησιμοποιούνται συχνά από εμάς, θέσεις προσβάσιμες από κατοικίδια ή μικρά παιδιά και σημεία που μπορεί να εκτεθούν σε δυνατό ρεύμα αέρα δεν είναι καλές επιλογές. Συνεχίζω….

Θυμάμαι ακόμα την εικόνα που αντίκρισα εκείνο το μεσημέρι. Ανθοφόρα, φύλλα και νέες αναπτύξεις σπασμένα, μαζί με το κασπώ και φλοιό, σκόρπια στο πάτωμα. Αιτία, ένα ρεύμα αέρα από μισάνοιχτο παράθυρο. Αρκετά στεναχωρημένος, όχι γιατί δεν την είχα καλά καλά 10 μέρες, αλλά γιατί αυτό θα μπορούσε να μην έχει γίνει αν εγώ ήμουνα πιο προσεκτικός. Ωστόσο δεν μπορούσα να αλλάξω αυτό που είχε συμβεί.

Στη φωτογραφία εδώ (σημερινή) φαίνονται ακόμα σημάδια στα φύλλα που δεν αφαιρέθηκαν τελείως:

Τα σημάδια της πτώσης.

Αφού μάζεψα τα συντρίμμια από το σημείο 0, την έπλυνα με νερό και την ακούμπησα σε ένα τραπέζι. Δεν έχω φωτογραφία να σας τη δείξω αλλά αν την βλέπατε θα απορούσατε. Πιστεύω μία κουβέντα που άκουσα «μη στεναχωριέσαι, θα πάρεις άλλη», ήταν αυτό που με οδήγησε τελικά να την κρατήσω.

Όχι δεν ήθελα άλλη, ήθελα αυτήν και θα έκανα ότι καλύτερο μπορούσα.

Με απολύμανση στα εκτεθειμένα σημεία, με μεταφύτευση σε καινούριο φλοιό και με κατάλληλα δεσίματα και στηρίξεις, την τοποθέτησα σε ένα σημείο και φρόντισα, ειδικά για τον πρώτο καιρό, να μην την ενοχλεί τίποτα εκτός από μένα 1 φορά τη βδομάδα.

Από τότε έχει περάσει αρκετός καιρός. Καινούριες αφίξεις έχουν έρθει, αν θέλετε, της κάνουν παρέα.

Ναι, είναι ακόμα μαζί μου! Να σας τη δείξω; 🙂

Ολάνθιστη μετά από την "εντατική" φροντίδα.

Διαβάστε κάτι σχετικό!



  • Είναι κούκλα (και τσαχπίνα) 🙂
    Και φορτωμένη με λουλούδια. Μπράβο για την επιμονή σου και την φροντίδα της.

  • Eve

    Ω! Είναι υπέροχη!