2014! Καλή Χρονιά!

Ένα μικρό λεύκωμα με μερικές από τις ορχιδέες μου που είναι αυτή τη στιγμή σε ανθοφορία. Για να ξεκινήσει η χρονιά με όμορφες εικόνες. Καλή χρονιά σε όλους!



Μιλώντας για κέικι…

Η ορχιδέα, όπως έφασε στα χέρια μου

Η ορχιδέα, όπως έφασε στα χέρια μου

Πρόσφατα, το MyOrchid ανάρτησε ένα άρθρο για τα κέικι που δημιουργούν οι ορχιδέες. Με αφορμή αυτό το άρθρο, σκέφτηκα να σας πω την ιστορία μιας ορχιδέας που έφτασε στα χέρια μου σε κακά χάλια (για την ακρίβεια, είχε σαπίσει σε τέτοιο βαθμό που μου έμεινε στο χέρι με το που ακούμπησα το φυτό). Δεν περίμενα να καταφέρω και πολλά πράγματα. Δεν είχα καμία εμπειρία στη διάσωση ορχιδέων…

Ζήτησα τη γνώμη του MyOrchid για το τι έπρεπε να κάνω. Αρχικά, το έβγαλα από τη γλάστρα για να δω τις ρίζες. Αρκετές ήταν σάπιες και χρειάστηκε να τις κόψω με αποστειρωμένο ψαλίδι. Έπειτα την ξαναφύτεψα σε νέο υπόστρωμα. Το μόνο που έμενε τώρα να κάνω είναι να προσέχω το πότισμά της και να περιμένω…

Λίγο καιρό μετά, ήρθαν τα πρώτα δείγματα ανάκαμψης (ή έτσι νόμιζα…). Στο μισό ανθοφόρο που είχε απομείνει, άρχισαν να δημιουργούνται 2 παρακλάδια. Το πρώτο μου θύμιζε κλαδί με μπουμπούκια, το άλλο όμως είχε διαφορετική όψη. Είχα διαβάσει ένα άρθρο, “Φαλαινόψις και το άνθος του θανάτου“, και κάτι τέτοιο μου θύμιζε το δεύτερο παρακλάδι. Μετά από συμβουλή και πάλι του MyOrchid, έκοψα τον κλάδο με τα μπουμπούκια μήπως και μπορέσει το ίδιο το φυτό να μαζέψει δύναμη για να αναπτυχθεί. Οι εβδομάδες περνούσαν και δεν είχε καμία εξέλιξη.

Κάποια στιγμή, σε ένα κυριακάτικο πότισμα (είναι η ημέρα που θα έχω χρόνο να ασχοληθώ με τις ορχιδέες και το μπαλκόνι μου γενικότερα υπό το φως του ήλιου…), παρατήρησα να αναπτύσσεται κάτι σαν φυλλαράκι. Η ανάπτυξή του συνεχίστηκε αργά αλλά σταθερά, ώσπου ήμουν σίγουρη ότι αυτό που έβλεπα ήταν ένα κέικι. Ταυτόχρονα, στη σαπισμένη βάση της ορχιδέας άρχισε να αναπτύσσεται κάτι αντίστοιχο. Το κέικι πάνω στον ανθοφόρο άρχισε να αναπτύσσεται ταχύτατα και να μεγαλώνει και ρίζες.

Όταν είχε πια 4 μεγάλα φύλλα και 3-4 μεγάλες ρίζες, αποφάσισα να το κόψω από το υπόλοιπο φυτό και να το βάλω σε δική του γλάστρα. Το κέικι στη βάση είχε μείνει με δύο μικρά φυλλαράκια, οπότε θεώρησα ότι θα ήταν ευκαιρία να δώσει το μητρικό φυτό περισσότερη ενέργεια για την ανάπτυξή του. Σήμερα λοιπόν, ένα μήνα μετά την αποκοπή και μεταφύτευση του κέικι, το μητρικό φυτό αναπτύσσει νέο κέικι από το τελευταίο μάτι που έχει απομείνει στον ανθοφόρο. Αλλά και στη βάση του, αν και δε μεγάλωσε το αρχικό κέικι, αναπτύσσει νέο! Είναι εκπληκτικό (τουλάχιστον, έτσι το βλέπω εγώ…) να παρατηρείς ένα τόσο ιδιαίτερο φυτό, όπως είναι οι ορχιδέες, να προσπαθεί να επιβιώσει και να μείνει ζωντανό μέσα από τα “μωρά” του. Ελπίζω να τα καταφέρει μέχρι το τέλος.

Υ.Γ.: Για να εξηγούμαστε, μαμά και παιδί ΔΕΝ επιστρέφονται στον αρχικό ιδιοκτήτη… ;)



Νέο μέλος στη συλλογή!

Πριν από λίγες εβδομάδες αγόρασα από το myOrchid.gr μια μικρούλα ορχιδέα για το γραφείο μου. Και το όνομα αυτής: Ornithophora radicans. Μου έκανε εντύπωση η φωτογραφία που ανέβασε το myOrchid.gr στη σελίδα του στο Facebook, με τίτλο “Γκαζόν ή ορχιδέα? Μα και βέβαια ορχιδέα.” (Post by MyOrchid.gr.)

Αποφάσισα να τη φέρω στο γραφείο, να ομορφύνει το χώρο. Όταν έφτασε στα χέρια μου είχε ήδη δύο ανθοφόρους με μπουμπούκια.

Μόλις έφτασε σπίτι, μπήκε στο κασπό - φλυτζάνι τσαγιού και στήθηκε για φωτογραφία!

Μόλις έφτασε σπίτι, μπήκε στο κασπό – φλυτζάνι τσαγιού και στήθηκε για φωτογραφία!

Μετά από λίγες μέρες, ταξίδεψε μέχρι το γραφείο, ευτυχώς χωρίς απώλειες! Στις αρχές της εβδομάδας άνοιξε τα πρώτα της λουλούδια. Μικρούλια, λευκά και πανέμορφα, όπως μπορείτε να δείτε και στις παρακάτω φωτογραφίες.

This slideshow requires JavaScript.

Ανυπομονώ να τη δω να μεγαλώνει!



Μεταφύτευση ορχιδέας

Εδώ και πολύ καιρό προσπαθώ να γράψω την προσπάθειά μου να μεταφυτεύσω μια ορχιδέα της μητέρας μου, αλλά μέχρι τώρα δεν έβρισκα το χρόνο. Βρήκα όμως σήμερα την ευκαιρία, και θα σας διηγηθώ την εμπειρία μου.

Πριν από 1,5 χρόνο περίπου, έφεραν δώρο στη μητέρα μου μια πανέμορφη λευκή φαλαινόψις φορτωμένη με μεγάλα άνθη. Μου έκαν εντύπωση πως ήταν μέσα σε ένα μεγάλο γυάλινο βάζο (και όχι σε κασπό, όπως είχα συνηθίσει να τις βλέπω) με κάτι καφέ ξύλινα μπιλάκια για υπόστρωμα. Με μεγάλη προσοχή στα ποτίσματα ώστε να μη λιμνάζει νερό μέσα στη γλάστρα, αφού δεν είχε τρόπο αποστράγγισης, η μητέρα μου κατάφερε να κρατήσει την ορχιδέα σε πολύ καλή κατάσταση. Έβγαλε αρκετά νέα φύλλα, και κάποια στιγμή άρχισε να βγάζει και νέο ανθοφόρο (οι δύο προηγούμενοι, μετά το τέλος της ανθοφορίας, άρχισαν να ξεραίνονται και τους κόψαμε από χαμηλά).

Λίγο πριν τη μεταφύτευση Μετά από καιρό, παρατηρήσαμε ότι η γυάλινη γλάστρα άρχισε να εμφανίζει πράσινο χρώμα στα τοιχώματά της. Δεν το λες και καλό σημάδι αυτό… Έτσι, πήρα την απόφαση να τη μεταφυτεύσω σε μία μεγάλη διάφανη γλάστρα που προμηθεύτηκα από το MyOrchid και να ακολουθήσω τις οδηγίες από παλιότερο άρθρο για διάσωση και μεταφύτευση.

Με μεγάλη προσοχή, ξεκίνησα να αδειάζω αυτό το βάζο, αλλά σύντομα κατάλαβα ότι οι μπίλιες είχαν γίνει ένα σώμα τόσο η μία με την άλλη όσο και με της ρίζες της ορχιδέας. Πέρασε ώρα μέχρι να καταφέρω να βγάλω το φυτό από εκεί μέσα. Με δυσκόλεψε και το γεγονός ότι έπρεπε να κυνηγάω τις μπίλιες που έπεφταν από τον νεροχύτη, αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να κάνω αυτή τη δουλειά σκυμμένη στη μπανιέρα! Ευτυχώς, ελάχιστες ρίζες είχαν σαπίσει, τις οποίες και έκοψα με προσοχή.

Οι περισσότερες ρίζες είχαν γίνει ένα με το υπόστρωμα

Τώρα είχε έρθει η στιγμή να χωρέσω τις ρίζες στην καινούρια γλάστρα. Ο κορμός της ορχιδέας είχε πάρει μεγάλη κλίση όσο ήταν στο γυάλινο βάζο, και αυτό έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα γιατί  δεν μπορούσα να τη στηρίξω με κάποιο τρόπο… Με την προσθήκη του υποστρώματος, άρχισε να βαραίνει η γλάστρα και να μένει η ορχιδέα στη θέση της. Αφού κατάφερα να γεμίσω όλα τα κενά μεταξύ των ριζών με το υπόστρωμα, την έβαλα μέσα σε κασπό και την τοποθέτησα σε φωτεινό σημείο.

Τις επόμενες μέρες άρχισε να κιτρινίζει ένα από τα μεγαλύτερα φύλλα της. “Την πατήσαμε”, σκέφτηκα. Η εγχείριση πέτυχε, ο ασθενής απεβίωσε! Δεν το έκοψα, παρά το άφησα να δω τι θα απογίνει από μόνο του. Μέσα σε λίγες μέρες έγινε κατακίτρινο και κάποια στιγμή που το ακούμπησα κόπηκε από μόνο του σαν να ήταν σάπιο. Η μητέρα μου προτίμησε να την πάρει ξανά σπίτι της και να την τοποθετήσει στο σημείο που την είχε όλους αυτούς τους μήνες, μήπως και συνέλθει από την αλλαγή περιβάλλοντος (αυτή κι αν ήταν αλλαγή! Άλλη γλάστρα, άλλο σπίτι…).

Το γεγονός ότι άργησα να γράψω τόσο πολύ για αυτό το εγχείρημα έχει και τα καλά του. Μπορώ να σας πω και τα τελικά του αποτελέσματα. Ο ασθενής, όχι μόνο επιβίωσε, αλλά και εκείνο το κίτρινο φύλλο ήταν και το μοναδικό αρνητικό σημάδι. Έχει μεγαλώσει τον ανθοφόρο με πολλές διακλαδώσεις και είναι γεμάτη μπουμπούκια! Τουλάχιστον, τώρα θα έχω μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στην επόμενη μεταφύτευση…

This slideshow requires JavaScript.

$English:

OLYMPUS DIGITAL CAMERA


Νέο μέλος στην οικογένεια

Πριν από λίγες μέρες έφτασε η ορχιδέα που είχα παραγγείλει από το MyOrchid.gr. Δεν έχω και πολλά να σας πω, εκτός του ότι είμαι καταενθουσιασμένη, γι’ αυτό θα σας δείξω μερικές φωτογραφίες της που τράβηξα μόλις την έβαλα και στο κατάλληλο κασπώ. Είναι ένα μικρό Paphiopedilum Maudiae Vinicolor. Ανυπομονώ να το δω να ανθίζει!!!!!

(θα πρέπει να σας δείξω κάποια στιγμή και τις υπόλοιπες ορχιδέες, αλλά αυτή την περίοδο οι περισσότερες είναι απανθισμένες και δεν έχουν την απαραίτητη φωτογένεια…)

Paphiopedilum Maudiae Vinicolor έτοιμο να ανθίσειΑκόμα μία φωτογραφία...