Μιλώντας για κέικι…

Η ορχιδέα, όπως έφασε στα χέρια μου

Η ορχιδέα, όπως έφασε στα χέρια μου

Πρόσφατα, το MyOrchid ανάρτησε ένα άρθρο για τα κέικι που δημιουργούν οι ορχιδέες. Με αφορμή αυτό το άρθρο, σκέφτηκα να σας πω την ιστορία μιας ορχιδέας που έφτασε στα χέρια μου σε κακά χάλια (για την ακρίβεια, είχε σαπίσει σε τέτοιο βαθμό που μου έμεινε στο χέρι με το που ακούμπησα το φυτό). Δεν περίμενα να καταφέρω και πολλά πράγματα. Δεν είχα καμία εμπειρία στη διάσωση ορχιδέων…

Ζήτησα τη γνώμη του MyOrchid για το τι έπρεπε να κάνω. Αρχικά, το έβγαλα από τη γλάστρα για να δω τις ρίζες. Αρκετές ήταν σάπιες και χρειάστηκε να τις κόψω με αποστειρωμένο ψαλίδι. Έπειτα την ξαναφύτεψα σε νέο υπόστρωμα. Το μόνο που έμενε τώρα να κάνω είναι να προσέχω το πότισμά της και να περιμένω…

Λίγο καιρό μετά, ήρθαν τα πρώτα δείγματα ανάκαμψης (ή έτσι νόμιζα…). Στο μισό ανθοφόρο που είχε απομείνει, άρχισαν να δημιουργούνται 2 παρακλάδια. Το πρώτο μου θύμιζε κλαδί με μπουμπούκια, το άλλο όμως είχε διαφορετική όψη. Είχα διαβάσει ένα άρθρο, «Φαλαινόψις και το άνθος του θανάτου«, και κάτι τέτοιο μου θύμιζε το δεύτερο παρακλάδι. Μετά από συμβουλή και πάλι του MyOrchid, έκοψα τον κλάδο με τα μπουμπούκια μήπως και μπορέσει το ίδιο το φυτό να μαζέψει δύναμη για να αναπτυχθεί. Οι εβδομάδες περνούσαν και δεν είχε καμία εξέλιξη.

Κάποια στιγμή, σε ένα κυριακάτικο πότισμα (είναι η ημέρα που θα έχω χρόνο να ασχοληθώ με τις ορχιδέες και το μπαλκόνι μου γενικότερα υπό το φως του ήλιου…), παρατήρησα να αναπτύσσεται κάτι σαν φυλλαράκι. Η ανάπτυξή του συνεχίστηκε αργά αλλά σταθερά, ώσπου ήμουν σίγουρη ότι αυτό που έβλεπα ήταν ένα κέικι. Ταυτόχρονα, στη σαπισμένη βάση της ορχιδέας άρχισε να αναπτύσσεται κάτι αντίστοιχο. Το κέικι πάνω στον ανθοφόρο άρχισε να αναπτύσσεται ταχύτατα και να μεγαλώνει και ρίζες.

Όταν είχε πια 4 μεγάλα φύλλα και 3-4 μεγάλες ρίζες, αποφάσισα να το κόψω από το υπόλοιπο φυτό και να το βάλω σε δική του γλάστρα. Το κέικι στη βάση είχε μείνει με δύο μικρά φυλλαράκια, οπότε θεώρησα ότι θα ήταν ευκαιρία να δώσει το μητρικό φυτό περισσότερη ενέργεια για την ανάπτυξή του. Σήμερα λοιπόν, ένα μήνα μετά την αποκοπή και μεταφύτευση του κέικι, το μητρικό φυτό αναπτύσσει νέο κέικι από το τελευταίο μάτι που έχει απομείνει στον ανθοφόρο. Αλλά και στη βάση του, αν και δε μεγάλωσε το αρχικό κέικι, αναπτύσσει νέο! Είναι εκπληκτικό (τουλάχιστον, έτσι το βλέπω εγώ…) να παρατηρείς ένα τόσο ιδιαίτερο φυτό, όπως είναι οι ορχιδέες, να προσπαθεί να επιβιώσει και να μείνει ζωντανό μέσα από τα «μωρά» του. Ελπίζω να τα καταφέρει μέχρι το τέλος.

Υ.Γ.: Για να εξηγούμαστε, μαμά και παιδί ΔΕΝ επιστρέφονται στον αρχικό ιδιοκτήτη… 😉

Διαβάστε κάτι σχετικό!



  • Συγχαρητήρια, άντε και σύντομα θα χαρείς λουλούδια από το «μικρό».

    • Eve

      Σε ευχαριστώ πολύ! Ανυπομονώ!!